Kendi kendine, ‘düş görüyorum’ dedi, ‘Düş gördüğümden şüphe edemem. Düş görüyorum, öyleyse ben varım. Varım ama ben kimim?‘ Hangimiz düş ve hangimiz gerçek? Düşünüyorum, o halde ben varım. Düşünen bir adamı düşünüyorum ve onun, kendisinin düşündüğünü bildiğini düşlüyorum. Bu adam düşünüyor olmasından varolduğu sonucunu çıkarıyor. Ve ben, onun çıkarımının doğru olduğunu biliyorum.
Çünkü o, benim düşüm. Varolduğunu böylece haklı olarak ileri süren bu adamın beni düşlediğini düşünüyorum. Öyleyse, gerçek olan biri beni düşlüyor. O gerçek, ben ise bir düş oluyorum.”
Yıllardır bir türlü bulup da okumak kısmet olmadı bu kitabı. Henüz okumadan sevdiğim, en sevdiğim kısmı burası, şimdilik :)
Zor, çok zor geçen bir haftadan sonra güne hatta haftaya yazarak başlayasım geldi. Şu sıralar duaya ve muhattap olacağım insanların insaflı olmasına çok ihtiyacım var. Hadi bakalım bismillah!
Bu şarkıyı bu yorumuyla daha çok sevdim en çok sevdim :)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder