Almanya'da bir akşam üzeri Pakistanlı arkadaşım Ömer ile karşılaştık tramvayda. Yurda beraber yürürken, peşimizde deli rüzgar, dedi ki
"Buranın soğuğunda dayanması zor, üşümemek için insana ellerini ısıtacak bir çift el lazım..."
Ne zaman üşüsem, ilk ellerim üşür benim. Ve o gün bugündür, ne zaman üşüsem Ömer'in bu sözü gelir aklıma, gülümserim... O diğer ele bakınır gözlerim...
Metrobüs sonrası, kalabalık bir otobüsün arkası, ayakta durmaya zor yer bulmuşken, çantamdan zar zor çıkardığım kalemimle o kadar kargacık burgacık yazıyorum ki, sonrasında nasıl okuyacağım bilmiyorum.
Çaprazımdan çaktırmadan yazdıklarıma bakan çocuk, sözüm sana:) -işte tam burayı sırf sen okuyabilesin diye daha güzel yazıyorum, oldu mu:) -
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder